ارتعاشات ذهن درمانده من

این جریان زندگی است...

ارتعاشات ذهن درمانده من

این جریان زندگی است...

بسم اللّه الرحمن الرحیم

             درمانده ام...

   شاید از زندگی در لحظه؛ گاهی میمانم تویش. مثل یک بچه گربه که توی چاله افتاده و کسی کمکش نمیکند. دلم میخواهد بروم به آینده بیشتر، گذشته جز خاطره خوب و بد چیزی نیست. این آینده است که مرا وسوسه میکند.                         آیا پس از طلوع خورشید در پس زمینه ای به نام فردا باز هم احساس خوشبختی خواهم کرد؟ البته اگر زنده باشم.

             درمانده ام...

     شاید از چیزی که باید سر جایش باشد و نیست؛ نمیدانم چی. نه به چیزی تعلق خاطر دارم و نه چیزی به من. منظورم همان اشیاست. افراد را که نه تابه حال پیش نیامده.                                                                                                  خیالتان از بابت عشق راحت باشد.

              درمانده ام...

    نه از اینکه نتوانم زندگی ام را بچرخانم. شاید هم همین چرخاندن است که مرا درمانده کرده ...

الحمداللّه خوب و بد زندگی میگذرد...

خداست که همیشه حواسش به ما درمانده ها هست...

وگرنه از من جز یک ذهن درمانده چیزی نیست.